ضيايي‌بيگدلي درباره خبر بازنشستگي استادان حقوق دانشگاه تهران:
ضايعه جبران‌ناپذيري است كه در حال دچار شدن به آن هستيم .

عضو هيات علمي دانشكده حقوق دانشگاه علامه طباطبايي گفت: بازنشستگي زودهنگام اعضاي هيات علمي لطمه بزرگي به بدنه دانشگاه و علم مي‌زند؛ به ويژه در علم حقوق كه ريشه تاريخي و كهن در كشور دارد.

دكتر ضيايي بيگدلي در گفت‌وگو با خبرنگار حقوقي ايسنا درباره‌ي خبر بازنشستگي 9 تن از استادان برجسته‌ي دانشكده‌ي حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران بر اساس آيين‌نامه‌اي جديدالابلاغ و تاثيرات خداحافظي استادان برجسته از دانشگاه بر تربيت دانشجويان اين رشته و وكلاي دادگستري با بيان اين كه علم حقوق در ايران داراي ريشه‌اي كهن و قديمي است و در حقيقت يك بخش عمده از حقوق ايران از تاريخ حقوق برگرفته شده اظهار كرد: خود به خود كساني مي‌توانند عهده‌دار تدريس در اين زمينه شوند كه با تاريخ حقوق آشنا باشند؛ البته تجربه در اين زمينه نكته بسيار مهمي است كه نمي‌توان آن را ناديده گرفت.

اين حقوقدان خاطرنشان كرد: اينكه استادان بايد در سن خاصي بازنشسته شوند، در وهله اول به درخواست خود هيات علمي بستگي دارد؛ به اين معنا كه فرد احساس كند به هر دليلي ديگر قادر به ادامه كار نيست يا اينكه علي‌رغم تمايل استاد، دانشگاه تشخيص دهد به دليل عدم توانايي جسمي و روحي امكان تدريس فرد وجود ندارد.

ضيايي بيگدلي افزود: در غير اين صورت، بازنشستگي زودهنگام اعضاي هيات علمي لطمه بزرگي به بدنه دانشگاه و علم مي‌زند به‌ويژه در علم حقوق كه داراي ريشه كهن و تاريخي در كشور ماست و اين افراد مي‌توانند در تربيت نيروي انساني به‌ويژه استادان نسل آينده بسيار مهم باشند.

وي با اشاره به بازنشسته كردن دكتر امير ناصر كاتوزيان، آن را ضايعه بسيار تاسف برانگيز خواند و تصريح كرد: وي هم از نظر جسمي و هم از نظر روحي توانايي تدريس و آموزش را دارد و ما كمتر مثل وي در مملكت به عنوان يك عالم حقوق داريم. تاسف برانگيز است كه بسياري از افرادي كه بازنشسته شده‌اند هم توانايي جسمي و هم توانايي روحي و هم اينكه خود تمايل به حضور در محيط دانشگاهي دارند.

اين استاد حقوق با طرح اين سوال كه چه اشكالي دارد در كنار اين افراد، استادان جوان نيز تربيت شوند؟ افزود: در گذشته برخي از استادان صاحب نام داراي كرسي بودند و عده‌اي از جوانان زير نظر آن استاد در آن كرسي همكاري مي‌كردند و اگر روزي آن استاد برجسته فوت كرده يا به هر دليلي توانايي ادامه كار را نداشت، قطعا فرد ديگر كه ارشد بود، تصدي كرسي را بر عهده مي‌گرفت.

عضو هيات علمي دانشكده حقوق دانشگاه علامه طباطبايي با اشاره به اينكه در حوزه علميه بازنشستگي نداريم گفت: جاي تاسف است كه از يك طرف بحث حوزه و دانشگاه و مراودات فيمابين آنها مطرح مي‌شود اما از آموزه‌هايي كه در حوزه‌هاي علميه وجود دارد درس نمي‌گيريم؛ اين ضايعه جبران‌ناپذيري است كه ما داريم دچار آن مي‌شويم.

وي همچنين با اشاره به حكم بازنشستگي دكتر همايون الهي گفت: وي از بنيانگذاران علوم سياسي بعد از انقلاب است و تمام برنامه‌هاي جديد علوم سياسي بعد از انقلاب را در شوراي انقلاب فرهنگي وي عهده‌دار بود.

ضيايي بيگدلي خاطرنشان كرد: براساس آيين نامه مذكور بيان شده كه استادان بين 65 تا 70 سال مي‌توانند با اجازه دانشگاه و نظر گروه به تدريس ادامه دهند، با اجازه دانشگاه يعني يك امر علمي را از طريق مديريت اجرايي، مي‌خواهيم اجرايي كنيم و همچنين اينكه نياز دانشگاه مبتني بر نظر گروه مي‌شود و در حقيقت مقابل هم قرار گرفتن همكاران را در پي دارد.

وي در پايان اضافه كرد: زماني فردي قطعا بايد كنار گذاشته شود كه ركود علمي دارد بنابراين اگر اين مساله را به نظر گروه واگذار كنيم ممكن است خود به خود همكاران در مقابل هم قرار گيرند.

منبع : ایسنا